بهای عشق

تو به من گفتی هرگز

هرگز ...

پاسخی سرد و درشت

و مرا غصه این هرگز خواهد کشت

شهوت

حسادت

شکم پرستی

حرص و طمع

تنبلی

غرور

خشم

هيچکي از رفتن من غصه نخورد

وقتي رفتم کسي غصش نگرفت

پس چشه هيچ کسي عاشقم نکرد

وقتي رفتم نه که بارون نگرفت

دم رفتن کسي گفت سفر بخير

چهره هيچ کسي پژمرده نبود

وقتي رفتم کسي غصش نگرفت

آنقدر خسته ام

که اگر دستانم را رها کنی

تا ابد خواهم خفت

تو فصل سرد کابوس که درد و غم زیاده

حاکم شهر سنگی یه حکم تازه داده

تموم عاشقارو سپرده دست جلاد

گفته که دیگه این شهر هیچ عاشقی نمی خواد

یکی یکی دلا رو بسته به چوب این دار

گفته فقط بمونه قلبای سرد و بیمار

بازم سکوت و تردید شهر و گرفته در بند

جلادا عاشقارو دوباره دوره کردند

تو گرگ و میش این صبح یه قتل و عام تازه است

تا شب رو دست این شهر یه عالمه جنازس

مردم شهر سنگی هنوز اسیر صبرن

به جای کلبه عشق تو فکر سنگ قبرن